Met zeer veel spijt in het hart heb ik ook het meer dan droevige nieuws vernomen over Frederiek Nolf, de talentvolle Meulebekenaar die vorige week donderdag in zijn slaap is overleden in Qatar. Mijn gedachten gaan hierbij uit naar de familie van Frederiek, vanuit deze weg wens ik en al de mensen rondom mij hen heel veel steun toe in deze moeilijke tijden.
Een kleine kanttekening: Bij het nieuws van zijn dood hoorde ik meteen speculaties alsof de jonge man is gestorven aan doping, of dat het kwalijkste woord in de wielersport er toch voor een groot deel tussen zat. NEEN DUS. Ik haat het dat dit de eerste reactie is. Geloof eens in deze sport. Niet iedereen neemt. Frederiek zeker niet. Anders reed hij vorig jaar reeds de pannen van het dak. Neen, hij groeide op zijn tempo, hij was een talent in wat hij deed en stond voor een belangrijk jaar in zijn groei. Is doping de eerste reactie bij alles? Iemand rijdt goed: doping. Iemand rijdt plots super slecht: ah, hij nam vroeger doping. Een renner sterft: doping. Iemand wordt ineens ziek: doping. STOP met deze reacties. Ik ga het nog eens zeggen: er zijn nog eerlijke renners.
De ouders van Frederiek hebben eergisteren laten weten GEEN autopsie te willen laten uitvoeren op hun zoon. Ik hoorde uit allerlei hoeken direct weer de insinuaties. “Ze willen het niet omdat het anders uitkomt dat hij doping nam”. Kan zijn, is mijn reactie. Maar ik denk nog veel eerder dat ze gewoon rust willen voor hun zoon. Dat zij weten dat hij clean was en dat ze hun zoon geen autopsie willen aandoen. Menselijke reactie lijkt me. Spijtig genoeg kan de Vlaming deze reactie blijkbaar moeilijk verstaan. Ik wel…